sobota, 19 maja 2012

Odpowiedzialność karna za zaniechanie udzielenia świadczenia zdrowotnego

W polskim prawie karnym nie ma charakterystycznego przepisu, który dotyczyłby bezpośrednio odpowiedzialności karnej lekarza za zaniechanie udzielenia świadczenia zdrowotnego. Z tego też powodu jego odpowiedzialność w tym względzie opiera się na zasadach ogólnych, wspólnych dla wszystkich osób.

Jej podstawą mogą być:
1) art. 160 KK określający narażenie na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,
2) art. 162 KK penalizujący nieudzielenie pomocy osobie znajdującej się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,
3) art. 156 KK penalizujący spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci pozbawienia człowieka wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia, innego ciężkiego kalectwa, innej ciężkiej choroby nieuleczalnej lub długotrwałej, choroby realnie zagrażającej życiu, trwałej choroby psychicznej, całkowitej albo znacznej trwałej niezdolności do pracy w zawodzie lub trwałego, istotnego zeszpecenia lub zniekształcenia ciała,
4) art. 157 § 1 i § 2 KK dotyczący lekkiego i średniego uszczerbku na zdrowiu.
Podstawą odpowiedzialności może być także art. 155 KK (nieumyślne spowodowanie śmierci), a także odpowiedzialność z art. 148  § 1 KK (zabójstwo).

Więcej w:
Medycyna Rodzinna 2010, Nr 4, s. 129–132

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz