czwartek, 3 maja 2012

Obowiązek udzielenia pomocy przez lekarza

Sąd Okręgowy w Opolu skazał lekarza z S. na rok pozbawienia wolności w zawieszeniu na 2 lata oraz 3600 zł grzywny za nieudzielenie pomocy umierającej kobiecie.

Stan faktyczny przedstawiał się następująco: 22.9.2006 r. Teresa Z zasłabła, znajoma chorej po wezwaniu karetki, zwróciła się o udzielenie pomocy do lekarza Aleksandra S., który przyjmował w najbliższej przychodni. Aleksander S. poradził jej aby wezwała karetkę a sam zajął się przyjmowaniem pacjentów w poradni. Po kilku minutach na miejsce zdarzenia wysłał pielęgniarkę, aby sprawdziła, co się dzieje. Teresa Z. zmarła zanim przyjechała karetka. Prokuratura postawiła zarzut lekarzowi Aleksandrowi S. nieudzielenia pomocy. Lekarz tłumaczył się, że w przychodni miał pacjentów i musiał się nimi zająć, a poza tym bóle krzyża uniemożliwiają mu udzielenie pierwszej pomocy. Sąd uznał jednak, że „na lekarzu ciążył zawodowy i etyczny obowiązek udzielenia pomocy”.

Lekarz aby mógł stwierdzić, że pacjent znajduje się w sytuacji gdy zwłoka w udzieleniu pomocy może spowodować niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia (ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty) jest zobligowany do zbadania pacjenta.

Udzielenie pomocy to elementarny obowiązek lekarza, został on zawarty w ustawie o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz w Kodeksie Etyki Lekarskiej. Każdy lekarz, niezależnie od formy zatrudnienia, w każdej sytuacji obowiązany jest udzielić pomocy i nie może się zwolnić od wykonania tego pensum twierdząc, że „jestem na urlopie”, „mam inne zajęcia”, „już nie pracuję”, czy „nie mam czasu”.

Egzemplifikacjami takiej interwencji będą sytuacje np. gdy lekarz, będąc na zakupach widzi osobę, która straciła przytomność i wymaga niezwłocznej pomocy, czy też gdy lekarz jest świadkiem wypadku drogowego

Reasumując posłużę się wypowiedzią T. Brzezińskiego, że „wybranie zawodu lekarza oznacza samo przez się zobowiązanie do pozostawania w stałym pogotowiu, by śpieszyć z pomocą w sytuacjach zagrożenia życia i zdrowia".

Całość w:
Neurologia praktyczna 2010, tom X, Nr 5 (56), s. 76–78.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz