czwartek, 3 maja 2012

Odpowiedzialność karna za niepowodzenie w leczeniu

Niepowodzenie w leczeniu jest to nieprzewidziany, niepomyślny wynik leczenia, który nastąpił mimo prawidłowej diagnozy, zastosowanego właściwego leczenia oraz starannej opieki medycznej. Niepowodzenie lecznicze może zdarzyć się w każdym zaburzeniu chorobowym.

W praktyce największa częstość niepomyślnych skutków obserwuje się w chorobach o tzw. piorunującym, rozwijającym się skrycie przebiegu, czy też w chorobach z niecharakterystycznymi objawami. Takimi chorobami są: choroby nowotworowe, choroba niedokrwienna serca, nadciśnienie tętnicze czy ostry stan infekcyjny. W chorobach tych, im pacjent zgłosi się do lekarza później, tym zwiększa się ryzyko niepowodzenia, mimo iż lekarz uczynił wszystko co mógł. Wtedy najczęściej pacjenci lub ich rodziny zarzucają lekarzom nieudolność i błędne leczenie. Pacjenci obarczają winą lekarza, że nie zostali wyleczeni. Inne zarzuty dotyczą m.in. przypadków, gdzie nie zastosowano drogich leków lub lekarz nie skierował pacjenta na leczenie do renomowanego ośrodka specjalistycznego w kraju lub zagranicą1. W pewnej części przypadków niepomyślny wynik leczenia może wynikać z nieprawidłowej organizacji placówki leczniczej, a także z powodu innych niedających się zdefiniować przyczyn.

Według danych statystycznych, w Polsce z powodu błędów medycznych aż 11% chorych ma poważne problemy zdrowotne. Tych błędów mogłoby być trzykrotnie mniej, gdyby były one ujawniane, a nie ukrywane. Liczba błędów skrywanych przed wymiarem sprawiedliwości i opinią publiczną sięga około 50%, a często nawet dochodzi do ponad 90%. Zdarzenia te są co piątą przyczyną zgonów i częściej pacjent umiera z powodu błędu niż np. raka piersi czy wypadku drogowego.

Całość:
Medycyna Rodzinna 2010, z. 55 (3/2010), Nr 3, s. 93–99 oraz w CzytelniMedycznej on-line


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz